dikke mensen

De gedichten van Luuk Gruwez hebben een mediterrane sonoriteit en sensualiteit waarmee hij zich tegen beter weten in wil te weer stellen tegen de verdwijntruuk van het bestaan.

Het heelal, het is waar, maalt niet om een kilo meer of minder: dikke mensen zijn net zoals alle anderen, hun gewicht is maar een dubieuze metafoor van hun aanwezigheid. Maar hoe dan ook, door woorden kunnen zijn nog even mee, balancerend tussen tijd en eeuwigheid, zoals de dichter zelf: met emotioneel lef, met kleinspraak en grootspraak in een precieze evenwichtige dosering, met hun stoelgang en hun heldhaftigheid, vertederend en grotesk.